Η ιστορία θηλασμού της Ανδριάνας

Θέλω κι εγώ να μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου ιστορία θηλασμού. 

Για το θηλασμό δεν γνώριζα πολλά παρά μόνο όσα λίγα είχα μελετήσει σε βιβλία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μητέρα μου δεν με είχε θηλάσει επομένως γνώριζε κι αυτή ελάχιστα πράγματα…Γέννησα τον μικρούλι μου φυσιολογικά χωρίς επισκληρίδιο στο Νοσοκομείο 31/5/2012. Ήμουν υπέρ του θηλασμού αν και είχα ένα μικρό φόβο λόγω απειρίας. Οι μαίες δεν θα έλεγα ότι ήταν ιδιαίτερα βοηθητικές/ υποστηρικτικές. Ωστόσο επέμεινα και της παρακαλούσα να με κατευθύνουν. 

Αυτή που με υποστήριξε απίστευτα ήταν η μητέρα μου η οποία αν και όπως σας ανέφερα δεν γνώριζε πολλά, ωστόσο μου έδειχνε πως να βάλω τον μικρό στο στήθος, με υποστήριζε συναισθηματικά, μου έδινε κουράγιο γιατί οι πρώτες μέρες ήταν λίγο δύσκολες αλλά το συναίσθημα απίστευτα όμορφο και μοναδικό. 

Μόλις πήγα σπίτι το στήθος μου ήταν πρησμένο. Έπρεπε συχνά να βγάζω με το θήλαστρο γιατί ο μικρός δεν έτρωγε όλη την ποσότητα. Τίποτα ωστόσο δεν με έριξε. Ακόμα κι όταν οι θηλές πληγώθηκαν εγώ πήρα σιλικόνης και τάιζα έτσι το μωρό για να τις ξεκουράσω για μεγάλο διάστημα. 

Είναι μαγεία, είναι ότι καλύτερο για την μητέρα και το παιδί. Τα πλεονεκτήματα γνωστά και πολλά. Θηλάζω μέχρι σήμερα τον μικρό 19 μήνες. Ο περίγυρος όχι θετικός…αλλά εμείς συνεχίζουμε! Με ξυπνάει το βράδυ κάθε 20 λεπτά και τα πρωινά εργάζομαι.

Ο παιδίατρος αρνητικός. Μου λέει ότι δεν γλυτώνω το Οιδιπόδειο. Διαφωνώ μαζί του και συνεχίζω. Από καμία έρευνα δεν προκύπτει αυτό. Τα παιδιά μέχρι 3 ετών εμφανίζουν φαινόμενο προσκόλλησης..το θεωρώ σημαντικό και λογικό. Μέσω του θηλασμού δεν επιδιώκω να κολλήσει ο μικρός με εμένα. Αντίθετα του δίνω συναισθηματική ασφάλεια που τη θεωρώ απαραίτητη και σωστή επικοινωνία..αυτό προσπαθώ. 

Όταν με κοιτάζει στα μάτια δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα. Ενθαρρύνω πολλές μανούλες να θηλάσουν..αν και η κοινωνία λειτουργεί ακόμα με προκατάληψη και στερεότυπα. Θηλάζω έξω τον μικρό και πολλοί δυστυχώς ακόμα σε κοιτούν παράξενα…ή όταν μοιράζομαι μαζί τους την προσωπική μου ιστορία με ειρωνεύονται λέγοντας μου “θα θηλάσει ως τα 18? Πρέπει να τον κόψεις είναι μεγάλο παιδί”! Είναι κάτι που σίγουρα θα αποφασίσουμε οι δυο μας….Ο θηλασμός είναι ένα θαύμα…

Ανδριάνα

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Αφήστε μια απάντηση