Η ιστορία θηλασμού της Χρυσούλας

Το όνομά μου είναι Χρυσούλα, είμαι 29 ετών και ζω στη Θεσσαλονίκη. Κάποιος μπορεί να θεωρήσει ότι έχει περάσει καιρός από τότε που αντιμετώπισα και έλυσα τα προβλήματα που βρίσκει μπροστά της μια γυναίκα που θέλει να θηλάσει και…ζει στην Ελλάδα αλλά αποφάσισα να μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας τώρα που βλέπω πιο ψύχραιμα τα πράγματα.

Η μοναχοκόρη μου έκλεισε την προηγούμενη βδομάδα τους 7 μήνες ζωής. Γέννησα φυσιολογικά σε ιδιωτική κλινική με πλάνο τοκετού. Φυσικά και όλοι στην κλινική με κοιτούσαν σαν να ήμουν εξωγήινη γι ’αυτή μου την επιλογή. Το παιδί μου ήρθε στον κόσμο τυχαία ακριβώς στην Π.Η.Τ. μου. Είχα αποφασίσει από πριν ότι δεν θα έκανα πρόκληση για ασήμαντο λόγο και φρόντισα να το κάνω σαφές και στη γιατρό μου. Το παιδί γεννήθηκε με βάρος 4050 γρ. και ήταν υγιέστατη χωρίς να εμφανίσω διαβήτη (το αναφέρω για το μεγάλο βάρος γέννησης).

Περιττό να πω βεβαίως ότι είχα ξεσκονίσει κάθε πηγή που αφορούσε το θηλασμό από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Έκανα rooming-in και στην κλινική έκατσα μόνο μια μέρα. Φυσικά και οι μαίες δεν μου έδειξαν απολύτως τίποτα για το πως να θηλάσω. Αντιθέτως η μαία που παρακολούθησε το παιδί στο σπίτι μόνο που δεν με έστειλε στο φαρμακείο να πάρω σκόνη.

Το βασικό πρόβλημα που είχα ήταν ότι το μωρό δεν μπορούσε να πιάσει τη θηλή και ότι τις πρώτες μέρες και λόγω ίκτερου ήταν ληθαργικό. Υπήρχαν μέρες που έπιανε τη θηλή αμέσως και θήλαζε και άλλες που καταβάλαμε τρελές προσπάθειες εγώ, ο άνδρας μου και η μαμά μου για να καταφέρουμε να την κάνουμε να πιάσει τη θηλή. Το καλό είναι ότι είχα πολύ υποστηρικτικό περιβάλλον και μια καλή φίλη που θήλασε για καιρό. Παρ’ όλα αυτά κινδύνευσα να χάσω το παιχνίδι.

Το παιδί έχασε το 15% του βάρους γέννησης και το ανέκτησε την 5η με 6η εβδομάδα. Η περίπτωση μας ήταν σίγουρα ανησυχητική και όλοι οι επαγγελματίες υγείας φρόντιζαν να μου τονίζουν ότι το παιδί έχει πρόβλημα και η χορήγηση σκόνης είναι απαραίτητη, χωρίς να μιλούν καν για λάθη στο θηλασμό. Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι έβρεχε φυσιολογικότατο αριθμό από πάνες, απέβαλε σε 2 μέρες το μηκώνιο και η εικόνα της ήταν καλή.

Αφού άλλαξα 3 παιδιάτρους σε λίγες μέρες, συμβουλεύτηκα μια παιδίατρο που δυστυχώς ήταν μακριά μου και μου πρότεινε να μιλήσω με μια γυναίκα χωρίς την βοήθεια της οποίας δεν θα είχα καταφέρει να θηλάσω. Τα λόγια της ήταν βάλσαμο!! Νοίκιασα νοσοκομειακό θήλαστρο και το χρησιμοποίησα για 20 ατελείωτες μέρες για να καταφέρω να αυξήσω την παραγωγή μου. Θυμάμαι με δυσφορία τις φορές που ό,τι έβγαζα το έδινα με σύριγγα, αλλά επέμενα στην προσπάθεια. Η μικρή έμαθε να θηλάζει. Για να μην τα πολυλογώ η κόρη μου έφτασε να παίρνει 250 γρ την εβδομάδα!

Δυο σημεία είναι σημαντικά που θέλω οπωσδήποτε να αναφέρω. Το πρώτο είναι το γεγονός ότι κανείς εκτός από τη συγκεκριμένη γυναίκα δεν μου ανέφερε ότι αυτό που συνέβη στην κόρη μου με το βάρος είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στα μεγαλόσωμα μωρά και το βρήκα αργότερα στη βιβλιογραφία.

Το δεύτερο είναι η ατυχής επικοινωνία που είχα με γνωστή ειδική-γκουρού στα θέματα κυρίως επαναγαλακτισμού, η οποία σε έκκλησή μου για βοήθεια (ήμουν σίγουρη ότι ήμουν ικανή να θηλάσω αλλά έκανα κάτι λάθος και ότι το παιδί μου ήταν υγιέστατο), μη θέλοντας προφανώς να ασχοληθεί και να πάρει την όποια ευθύνη, μου συνέστησε άμεση χορήγηση συμπληρώματος και “μετά συζητάμε για το θηλασμό”, ήταν τα ακριβή λόγια της. Και δεν παρέλειψε να τονίσει ότι “κινδυνεύει η υγεία και η ζωή του παιδιού μου”!! Απαράδεκτη προσέγγιση λεχώνας 2 εβδομάδων με τις ορμόνες να έχουν χτυπήσει κόκκινο! Δυστυχώς δεν σας είχα ανακαλύψει τότε!

Η κόρη μου αυτή τη στιγμή στις καμπύλες ανάπτυξης είναι πάνω από τον μέσο όρο, δεν έχει πάρει ούτε σταγόνα σκόνη και συνεχίζουμε ακάθεκτες να θηλάζουμε οπουδήποτε!! Δεν έχω νιώσει ούτε στιγμή ντροπή και πάντα λάμπω από αυτοπεποίθηση γιατί ξέρω ότι κάνω το καλύτερο για το παιδί μου.

Κλείνοντας και βλέποντας τώρα πιο ψύχραιμα τα πράγματα πρέπει να αναφέρω ότι το βασικό μου λάθος ήταν ότι άργησα να αναζητήσω τη σωστή βοήθεια από ανθρώπους που ξέρουν. Ο θηλασμός είναι κάτι που μαθαίνεται και χρειάζεται μεγάλη θέληση, υπομονή και σωστή τεχνική αλλά είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα και το πιο απολαυστικό στην επαφή μου με το παιδί. Τώρα θηλάζουμε στις πιο τρελές στάσεις!

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας! Πιστεύω ότι κάνετε λειτούργημα και εύχομαι να έχετε δύναμη να συνεχίσετε το έργο σας! Σας στέλνω τους πιο θερμούς μου χαιρετισμούς κι ας μην σας γνωρίζω προσωπικά.

Με εκτίμηση,
Χρυσούλα Καραγιάννη

 

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Αφήστε μια απάντηση